Φάντασμα

Γρήγορα περνούν τα χρόνια.

Μήνες, εβδομάδες, μέρες.

Ώρες, λεπτά και δευτερόλεπτα.

Ο κόσμος γύρω μας τρέχει με μεγάλη ταχύτητα.

Κι εσύ τι κάνεις;

Εσύ απλά κοιτάζεις το κενό,

Καθώς βλέπεις τα πάντα γύρω σου να φεύγουν.

Όλοι φεύγουν.

Εσύ όμως παραμένεις στάσιμος.

Το ποτάμι παίρνει μαζί του τα χρόνια.

Τι γίνεται όμως με τα λάθη μας;

Τα κουβαλάει κι αυτά μαζί του,

Βουβοί συνοδοιπόροι στο ταξίδι του.

Κι αναρωτιέμαι λοιπόν.

Θέλεις μετά από χρόνια να θυμάσαι μόνο τα λάθη σου;

Μετά από χρόνια εύχεσαι να κοιτάς τον εαυτό σου κατάματα,

Νιώθοντας περήφανος!

Θέλεις να είσαι περήφανος για τα λάθη σου

Και να τα κάνεις όμορφες καρφίτσες,

Στο παλτό των αιώνων.

Ποιοι είμαστε τελικά;

Δεν γνωρίζουμε, μα θα μάθουμε.

Θέλεις το φάντασμα του παρελθόντος να σε στοιχειώνει;

Το φάντασμα της απογοήτευσης και των δακρύων το θέλεις μακριά σου!

Γρήγορα περνούν οι εποχές.

Τα λάθη μας μανδύας που μας φυλάνε απ’ την βροχή.

Αλ3ξάνδρα