ΑΝΑΓΚΗ

Σε κάνανε να σκέφτεσαι πολύ.

Να σκέφτεσαι πολύ πριν γράψεις,

Και δεν θα ‘πρεπε!

Που ΄ναι τώρα λοιπόν;

Που είναι όλοι όσοι τ’ αποφάσισαν αυτό;

Δεν σε ρώτησαν,

Μα και ποιον άλλο ρώτησαν;

Δεν είναι διαφυγή,

Δεν είναι οφθαλμαπάτη.

Είναι ανάγκη

Κι είναι εσύ.

Είναι το είναι σου γραμμένο σε χαρτιά.

Πολλά χαρτιά.

Και ταυτόχρονα μπερδεμένα.

Μα δεν σε νοιάζει.

Είναι ανάγκη, σ’ ακούς;

Η δική σου.

Όχι η δική τους.

Και συνεχίζεις να γράφεις αγόγγυστα...

Αλεξάνδρα Μ.