ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ

Το άγγιγμα σου δε το νιώθω.

Δε με αγκαλιάζεις πια.

Περιμένω η μορφή σου,

Έστω και θολή

Να αντικατοπτριστεί σε ‘κείνες τις αναμνήσεις.

Σε περιμένω σ’ ένα σύννεφο ονείρου

Κι ας μην έρχεσαι.

Ίσως είσαι απογοητευμένη,

Διότι ναι, εγώ το προκάλεσα αυτό σε ‘μένα.

Με πόνεσα, αγαπημένη μου,

Ώστε να θάψω τον πόνο.

Ώστε να ξεχάσω κάθε τι άσχημο.

Ίσως τα έχω καταφέρει πλέον,

Αλλά η ζημιά είναι μόνιμη.

Ανθεκτική καρφίτσα,

Φτιαγμένη από κόκκινα ρουμπίνια,

Περίτεχνα κοσμεί το λευκό μου παλτό.

Μελαχρινός άγγελος, αγαπημένη μου.

Αν τα βλέμματά μας, αντικριστά, δεν βρεθούν ποτέ ξανά,

Να σκέφτεσαι πως αέναα παλεύουμε!

  

ΠΕΛΑΓΟΣ