ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΧΟΡΟΣ

 

Ζεις σ’ έναν κόσμο δυσνόητο,

Άδικο.

Ναι, σε ‘σένα μιλάω.

Ναι, τα λέω για να τ’ ακούσω κι εγώ.

 

Η αγάπη σου ζητά ένα χορό.

Κι όμως.

Τώρα που μας στερούν τα πάντα,

Τώρα που καταπατούν εμάς.

 

Τι κι αν ζήσαμε χρόνια;

Χρόνια ολόκληρα σ’ αυτόν τον κόσμο,

Γι’ αυτούς δεν μετράνε.

Δεν είναι καλοί στα μαθηματικά.

 

Για εμάς όμως αξίζουν.

Θέλει να τα κάνει ν’ αξίζουν.

Ποθεί και βιώνει πλήθος συναισθημάτων,

Μα κάποιες μέρες δεν αντέχει κανένα.

 

Κι εσύ ζητάς μόνο το κενό.

Να πλανεύεσαι στην άδεια σου αγκαλιά.

Μα μέρες κρύες ζητάς παρηγοριά,

Γιατί σου έλειψε.

 

Ναι, λοιπόν, σε μια τέτοια μέρα,

Σου ζητά τον παντοτινό τελευταίο σας χορό.

Πριν τον πάρουν μακριά σας,

Πριν γίνετε ξένοι.

Και πριν η μελωδία πάψει να αντηχεί.

 

 

 

Αλ3ξάνδρα,